You know what really grinds my gears?

Geplaatst op 20 januari 2010 15:43 door Floris in What grinds my gears

Geweld en machtsmisbruik in Hilversum

“An association of men who will not quarrel with one another is a thing which has never yet existed, from the greatest confederacy of nations down to a town meeting or a vestry.”
- Thomas Jefferson

Een golf van geweld heeft het uitgaansgebied van Hilversum getroffen. Onschuldige volwassenen en vooral jongeren zijn de afgelopen weken afgetuigd, gebrandmerkt en bekogeld met een fiets om vooralsnog onduidelijke redenen. De reactie van de Hilversumse burgemeester Ernst Bakker was even voor de hand liggend als oppervlakkig en naïef.  “Er komen twee teams van toezichthouders in het uitgaansgebied. Die krijgen een directe lijn met de politie.'' Probleem opgelost. Of niet?

Bakker spuwde in 1998 vlak voor zijn aanstelling als burgemeester van Hilversum, na een zesjarig dienstverband als wethouder van de gemeente Amsterdam, de volgende profetische woorden in een interview met de Volkskrant: “Ik zeg niet dat ik het niet meer aankan. Ik zeg dat ik bang ben een beetje een cliché van mezelf te worden.” Juist. Hier zijn we in 2010, twaalf jaar na zijn verovering van de gemeentelijke troon. Het niet geheel vlekkeloze blazoen van Bakker –hem wordt onder andere een lethargische en treuzelende houding verweten door inwoners- zal niet worden opgeschoond door deze matige ‘oplossing’. Oog om oog, tand om tand is meer een oplossing die in landen als de Verenigde Staten en Rusland thuis past. Je kan een probleem beter bij de wortels aanpakken.

Het is zaterdagnacht 04:32, in een hotelkamer in Hilversum. Een afschuwelijk geluid dringt mijn oor binnen. Ik schrik wakker, denkend dat het een droom was, maar het geluid gaat door. Geagiteerd kijk ik om mij heen en vlak naast mijn kussen zie ik de bron. Mijn mobiel. Jezus! Wie belt mij op dit uur? Jammer genoeg neemt mijn nieuwsgierigheid het over van mijn instinct. Achteraf gezien had ik naar mijn instinct moeten luisteren, maar dat is voor later. "Falco hier! Ik heb belangrijk nieuws, vijftien minuten, gebruikelijke ontmoetingsplaats." Voor ik kan antwoorden, en hem nog wat scheldwoorden na kan roepen heeft hij al opgehangen. Falco is mijn politieke contact. Hij heeft jarenlang als bedrijfsjurist gewerkt in corrupte landen als Colombia, Nicaragua, Costa Rica, Iran, Noord-Korea en Rusland. Hierdoor kent hij internationaal en helaas ook nationaal heel wat politieke figuren. Ook heeft hij een politiek verleden in Nederland, op lokaal niveau. Hij is betrokken bij heel wat malafide zaken maar daardoor geen minder betrouwbare bron. Sterker nog, hij is een van de weinige die er eerlijk over is.

"Ga zitten." Hij schuift een Jack Daniels met ijs onder mijn neus en steekt meteen van wal. “Ik heb wat opgevangen in de wandelgangen van de gemeente Hilversum.  Het zijn drastische plannen, groots, ingrijpend, kost miljoenen! Door waarschijnlijk heel wat uren drinken en dagenlang cokegebruik klinkt Falco incoherent en frantisch. “Kalmeer eens, man. Wat bedoel je”, vraag ik. Bakker gaat over tot drastische maatregelen. Fouilleren zonder verdenking, nachten cel om niets, schieten met scherp vanaf een minimale bedreiging en mogelijk deportatie naar de meest lelijke en afgelegen gebieden in de wereld. Hij gaat huiszoekingsbevelen afschaffen en portiers mogen legaal wapens dragen. Jezus! Totale chaos dreigt. Hilversum zal verworden tot een politiestaat, er zal een veiligheidsdienst lijkend op de Stasi worden ingevoerd", ratelt Falco. "Nazi-klootzakken zijn het", schreeuw ik. "Precies. Via via heb ik al gehoord dat Rusland bereidt is een wapendeal te sluiten en de KGB zal kennisoverdracht verzorgen. Dit gaat wel miljoenen zo niet miljarden kosten." hevig zwetend, vanwege de desperate situatie of de coke-roes, kijkt Falco zenuwachtig om zich heen. "Ze kunnen overal zijn, ook hier."

Hoe is dit mogelijk? Oké, het geweld van de afgelopen weken was overdadig en vol zieke, creatief geweld, maar een politiestaat...Bakker zal de gehele gemeente moeten overrulen. Of is het grootser dan Bakker alleen? Mijn hersenen kraken. Zoveel vragen, zoveel zorgen. Ik ben nog steeds niet helder van de drie uurtjes die ik heb geslapen. Hoe is het mogelijk dat Bakker tot zo’n besluit is gekomen? Is hij doorgedraaid of gewoonweg een slecht persoon? Falco ziet mijn bezorgde blik en besluit de reden te vertellen. “Ze hebben zijn kinderen gepakt. Zijn twee zoons vond hij hevig bloedend op de stoep voor zijn huis. Ingesloten en woest in elkaar geslagen door een stel straalbezopen jongeren zonder duidelijke toekomst. Gegeseld als circusberen.Toen ging het licht bij hem uit. Het verwijt dat hij een cliché van zichzelf was geworden speelde ook mee, de combinatie duwde hem over het randje. “Er zal niet meer met mij worden gesold. Vanaf nu zal iedereen mij serieus nemen. En wie niet wil luisteren zal moeten voelen.”

Ik neem nog een laatste slok van mijn verwaterde Jack en verbijsterd verlaat ik het café. Een ding weet ik zeker. Neem in Hilversum nooit de telefoon op na 4 uur ’s nachts. Only bad things happen.

Gerelateerde blogs:

2 reacties op "You know what really grinds my gears?"

Theo 20 januari 2010 22:09 Bad things happnin' in tha Hills..

Floris 27 januari 2010 15:35 1 reactie...

Zoeken